چت دانلود

www.enjil.me

حبقوق 1
عهد جدید
عهد عتیق
1
1وحی‌ای که حَبَقوقِ نبی دید.
شکایت حَبَقوق
2خداوندا، تا به کی فریاد برکشم
و تو نشنوی؟
یا نزد تو فغان برآرَم که «خشونت!»
و نجات ندهی؟
3چرا ظلم را به من می‌نمایی
و بر آنم می‌داری که بر تیره‌روزی بنگرم؟
هلاکت و خشونت پیش روی من است؛
مجادله پدید می‌آید و ستیزه سر برمی‌کشد.
4از این رو شریعت سست شده است
و عدالت هرگز برقرار نمی‌شود.
زیرا شریران پارسایان را احاطه می‌کنند؛
بنابراین عدالت منحرف می‌شود.
پاسخ خداوند
5«در میان ملل بنگرید و ملاحظه کنید!
حیرت نمایید و در شگفت شوید!
زیرا در ایام شما کاری می‌کنم
که هرچند آن را به شما بازگویند هرگز باور نخواهید کرد.
6هان من کَلدانیان را برمی‌افرازم،
آن قوم بی‌رحم و بی‌پروا را،
که پهنۀ زمین را درمی‌نوردند
تا مسکنهایی را که از آن ایشان نیست،
به تصرف درآورند.
7ایشان هولناک و مَهیبند،
و قانون و منزلتشان از خودشان است.
8اسبانشان از یوزپلنگان چالاکترند
و از گرگانِ شب وحشی‌تر.
سوارانشان به پیش می‌تازند،
و از دوردستها سر می‌رسند؛
همچون عقاب پرواز می‌کنند،
و برای بلعیدن به‌سرعت فرود می‌آیند.
9جملۀ ایشان به جهت خشونت می‌آیند؛
سپاهیانشان رو به سوی پیش دارند،*‏1‏:9 یا:‏ «رو به سوی شرق دارند». این آیه در عبری چندان روشن نیست.
و اسیران را همچون ریگِ بیابان گرد می‌آورند.
10پادشاهان را به ریشخند می‌گیرند،
و حکمرانان را تمسخر می‌کنند؛
بر همۀ قلعه‌ها می‌خندند،
و تَلی از خاک برای تسخیر آنها بر پا می‌دارند.
11آنگاه همچون باد می‌گذرند و پیش می‌روند؛
اینان که قوّت خودشان خدایشان است،
متحمل تقصیر خود خواهند شد.»
شکایت مجدد
12ای یهوه، خدای من! ای قدوس من!
آیا تو از ازل نیستی؟
پس نخواهیم مرد.
ای خداوند، تو ایشان را به جهت داوری مقرر کرده‌ای؛
ای صخره، تو ایشان را برای تنبیه برقرار داشته‌ای.
13چشمان تو پاکتر از آن است که بر شرارت بنگرد؛
تو بی‌انصافی را نظاره‌گر نمی‌توانی شد؛
پس چرا خیانتکاران را تاب می‌آوری؟
و آنگاه که شریر پارساتر از خویش را فرو می‌بلعد،
سکوت می‌کنی؟
14تو انسان را همانند ماهیان دریا می‌سازی،
همچون خزندگانی که حاکمی ندارند.
15او ایشان را به قلاب بالا می‌آورد
و به دام خود می‌کِشد
و در تور خود جمع می‌کند.
از این رو سرخوش است
و شادی می‌کند.
16پس به تور خود قربانی تقدیم می‌نماید
و برای دام خود بخور می‌سوزاند.
زیرا عایدیِ او از آنها فربه می‌شود،
و خوراک او لذیذ می‌گردد.
17آیا باید همچنان تور خود را خالی کند
و به کشتار بی‌رحمانۀ ملتها ادامه دهد؟
2
1بر دیدبانگاه خود می‌ایستم و بر حصار قرار می‌گیرم؛
خواهم نگریست تا ببینم به من چه خواهد گفت،
و برای شکایتم چه پاسخی خواهم یافت.
پاسخ خداوند
2آنگاه خداوند مرا پاسخ داد:
«رؤیا را بنویس و آن را بر لوحها به‌روشنی بیان دار،
تا نداکننده با آن بدود.
3زیرا زمان مقرر برای تحقق رؤیا هنوز نرسیده،
ولی به سوی مقصد می‌شتابد و قاصر نخواهد آمد.
اگرچه به طول انجامد، منتظرش بمان،
زیرا که به‌یقین خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد.
4«هان او را که به خویشتن می‌بالد ملاحظه کن!
جان او در اندرونش صالح نیست؛
اما پارسا به ایمان*‏2‏:4یا ”وفاداری“. خود زیست خواهد کرد.*‏2‏:4 یا:‏ «زنده خواهد ماند».
5شراب شخص متکبر را رسوا می‌کند؛
او قرار و آرام ندارد.
زیرا همچون گور آزمند است،
و بسان مرگ، سیری‌ناپذیر.
همۀ قومها را نزد خود جمع می‌کند،
و همۀ ملتها را با خود گرد می‌آورد.»
وای بر کَلدانیان شریر
6آیا اینان همه بر او طعنه نخواهند زد و به تمسخر او را نخواهند گفت:
«وای بر آن که بر آنچه از آنِ وی نیست می‌افزاید،
و خویشتن را زیر بار سنگین وثیقه‌ها خم می‌سازد!
تا به کی چنین خواهد کرد؟»
7آیا طلبکارانِ تو به ناگاه بر نخواهند خاست،
و آزاردهندگانت بیدار نخواهند شد،
و تو برای ایشان غنیمت نخواهی بود؟
8از آنجا که تو ملتهای بسیار را به غنیمت بردی،
باقیماندگانِ قومها تو را به غنیمت خواهند برد؛
زیرا خون آدمیان را ریختی،
و بر زمین و شهر و ساکنان آن خشونت روا داشتی.
9«وای بر آن که برای خانۀ خود حریصِ سود نامشروع باشد،
تا آشیانۀ خویش را بر بلندی قرار دهد
و از چنگ بلا در امان مانَد!
10تو با منقطع ساختن قومهای بسیار
رسوایی برای خانۀ خویش تدبیر کرده،
و بر جان خویشتن گناه ورزیده‌ای.
11زیرا که سنگ از میان دیوار به فریاد در خواهد آمد،
و تیرِ چوبین او را پاسخ خواهد داد.
12«وای بر آن که با خونریزی شهری بنا کند
و آن را بر بی‌انصافی استوار سازد!
13آیا این از جانب خداوند لشکرها نیست
که قومها برای آتش مشقّت کِشند،
و ملتها برای بطالت خویشتن را خسته سازند؟
14زیرا همان‌گونه که آبها دریا را می‌پوشاند،
جهان از معرفتِ جلالِ خداوند مملو خواهد شد.
15«وای بر آن که همسایۀ خویش را می‌نوشاند،
و با ریختن زهرِ خود او را مست می‌سازد،
تا بر عریانی‌اش بنگرد.
16تو به عوض جلال، از رسوایی سیر خواهی شد؛
اکنون خود نیز بنوش و بی‌دینی*‏2‏:16 در عبری:‏ ”ختنه‌ناشدگی“. خویش را نمایان ساز.
زیرا که جامِ دست راست خداوند به تو خواهد رسید،
و رسوایی، جلالِ تو را خواهد پوشانید.
17خشونتی که بر لبنان روا داشتی،
اکنون تو را فرو خواهد گرفت،
و نابودی حیوانات،
اکنون تو را به هراس خواهد افکند؛
زیرا خون آدمیان را ریختی،
و بر زمین و شهر و ساکنانش خشونت روا داشتی.
18«از تمثال تراشیده چه فایده که صنعتکاری آن را بسازد،
از بت ریخته شده و آموزگار دروغ؟
که صانع بر مصنوع خود توکل کند،
حال آنکه بتی گنگ بیش نیست!
19وای بر آن که به چوبی گوید، ”بیدار شو!“
یا به سنگی خاموش که: ”برخیز!“
آیا تواند تو را چیزی آموزد؟
اینک به طلا و نقره اندود گشته،
لیکن در اندرونش هیچ روحی نیست.
20اما خداوند در معبد مقدس خویش است،
پس تمامی زمین به حضور وی خاموش باشد.»
3
دعای حَبَقوق
1دعای حَبَقوقِ نبی، بر شیگونوت.*‏3‏:1 معنای این کلمه نامشخص است؛ احتمالاً اصطلاحی در موسیقی است که در آیات 9 و 13 تکرار می‌شود.
2ای خداوند، آوازۀ تو را شنیده‌ام؛
خداوندا، از کارهایت در شگفتم.
در میان این سالها، آنها را زنده ساز،
در ایام ما، آنها را بشناسان،
و در حین غضب، رحمت را به یاد آور.
3خدا از تیمان آمد،
آن قدوس، از کوه فاران. سِلاه*‏3‏:3 معنی این کلمه که بارها در کتاب مزامیر به کار رفته است روشن نیست، ولی احتمالاً اصطلاحی مربوط به موسیقی یا مراسم نیایشی است.
جلال او آسمانها را پوشانید،
و ستایش او زمین را آکنده ساخت.
4درخشندگی او همچون نور بود؛
از دستش پرتوها ساطع می‌گشت،
و قدرت او در آنجا پنهان بود.
5پیش روی او، طاعون می‌رفت،
و آتشِ تب نزد قدمهای او بود.
6او ایستاد و زمین را به جنبش درآورد؛*‏3‏:6 ترجمۀ یونانی هفتادتَنان؛ متن مازورِتی: «زمین را اندازه گرفت».
او نگریست و قومها از جا جَستند.
کوههای ازلی در هم شکستند
و تپه‌های ابدی پست شدند.
طریقهای*‏3‏:6 منظور از ”طریق“، تپه‌ها و یا زمینهای بلند است که او از دیرباز بر آنها حرکت می‌کرد. او جاودانی است.
7خیمه‌های کوشان را در زحمت دیدم؛
چادرهای سرزمین مِدیان لرزان شدند.
8خداوندا، آیا غضب تو بر نهرها افروخته شد؟
و خشم تو بر رودخانه‌ها؟
آیا بر دریا غیظ داشتی،
آنگاه که بر اسبان خود پیش راندی،
بر ارابه‌های نجات خویش؟
9کمان خویش از غلاف بیرون کشیدی،
و تیرهای بسیار طلب کردی.*‏3‏:9یا:‏ «موافق قَسَمهایی که برای قبایل خوردی». سِلاه
زمین را به نهرها منشق ساختی.
10کوهها تو را دیدند و از درد به خود پیچیدند؛
سیلابها جاری شدند،
و ژرفا به غرش درآمده،
دستان خویش برافراشت.
11از تابش برق تیرهای تو و درخشندگی نیزۀ برّاقت،
خورشید و ماه در برجهای خود بی‌حرکت ایستادند.
12در خشم، زمین را درنَوَردیدی،
و در غضب، ملتها را پایمال کردی.
13برای نجات قوم خود بیرون آمدی،
برای نجات مسیح خویش.
سَرِ خاندان شریران را کوبیدی
و از شالوده تا به گردن را مکشوف ساختی. سِلاه
14سَرِ جنگاورانِ ایشان را به نیزۀ خودشان مجروح کردی،
آنگاه که چون گردباد آمدند تا مرا پراکنده سازند،
شادمان از اینکه گویی برای فرو بلعیدن فقیران در خفا می‌رفتند.
15با اسبان خود دریا را زیر پا نهادی؛
آبهای بسیار را به تلاطم درآوردی.
16این را شنیدم و احشایم بلرزید،
و از صدایش لبانم بجنبید.
پوسیدگی به استخوانهایم داخل شد،
و در جای خود لرزیدم.
اما به آرامی انتظار روزی را خواهم کشید
که تنگی بر قومی که بر ما حمله می‌آورند، عارض شود.
شادی حَبَقوق در خداوند
17اگرچه درخت انجیر شکوفه نیاورَد،
و میوه در موها یافت نشود،
محصول زیتون از میان برود،
و مزرعه‌ها آذوقه ندهد،
گله از آغل منقطع شود،
و رمه‌ای در طویله‌ها نباشد،
18لیکن من در خداوند شادمان خواهم بود
و در خدای نجات خویش وجد خواهم کرد.
19خداوندگارْ یهوه قوّت من است؛
او پاهایم را همچون پاهای آهو می‌گرداند،
و مرا بر مکانهای بلندم خرامان می‌سازد.
برای سالار سرایندگان، با همراهی سازهای زهی.

آیا می فهمید آنچه را خوانده اید؟

چت با یک مسیحی

كتاب مقدس مسیحیان شامل ۶۶ كتاب می‌باشد كه در یك جلد جمع آوری شده است و مجموعاً كتاب مقدس خوانده می‌شود.

كتاب مقدس دارای دو قسمت بنام عهد عتیق و عهد جدید می‌باشد.

برای خواندن کتاب دیگری از کتاب مقدس، یک کتاب را از لیست انتخاب کنید.